USTAWA
z dnia 27 kwietnia 2001 r.
o odpadach.1)
(Dz. U. Nr 62, poz. 628)
(Zmiany: Dz. U. z
2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr
113, poz. 984 i Nr 199,
poz. 1671; z 2003 r. Nr 7,
poz. 78; z 2004 r. Nr 96,
poz. 959, Nr 116, poz.
1208 i Nr 191, poz. 1956;
z 2005 r. Nr 25, poz. 202,
Nr 90, poz. 758, Nr
130, poz. 1087 i Nr 175,
poz. 1458)
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. 1. Ustawa
określa zasady postępowania z odpadami w sposób zapewniający ochronę życia
i zdrowia ludzi oraz ochronę środowiska zgodnie z zasadą zrównoważonego
rozwoju, a w szczególności zasady zapobiegania powstawaniu odpadów lub
ograniczania ilości odpadów i ich negatywnego oddziaływania na środowisko, a
także odzysku lub unieszkodliwiania odpadów.
2. Przepisy
ustawy nie naruszają postanowień działu II w tytule I ustawy z dnia 27
kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627).
Art. 2. 1. Przepisy
ustawy stosuje się także do postępowania z masami ziemnymi lub skalnymi, jeżeli
są usuwane albo przemieszczane w związku z realizacją inwestycji lub
prowadzeniem eksploatacji kopalin.
2. Przepisów
ustawy nie stosuje się do:
1) (1)
mas ziemnych lub skalnych usuwanych albo przemieszczanych w związku z realizacją
inwestycji, jeżeli miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, decyzja o
warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, decyzja o pozwoleniu na budowę
lub zgłoszenie robót budowlanych określają warunki i sposób ich
zagospodarowania, a ich zastosowanie nie spowoduje przekroczeń wymaganych
standardów jakości gleby i ziemi, o których mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia
2001 r. - Prawo ochrony środowiska,
1a) (2)
mas ziemnych lub skalnych usuwanych albo przemieszczanych w związku z
wydobywaniem kopalin ze złóż wraz z ich przerabianiem, jeżeli koncesja na
wydobywanie kopalin ze złóż udzielona na podstawie ustawy z dnia 4 lutego
1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 27, poz. 96, z późn. zm.)
lub miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu górniczego określają
warunki i sposób ich zagospodarowania,
2) (3)
mas ziemnych pochodzących z pogłębiania akwenów morskich w związku z
utrzymywaniem infrastruktury zapewniającej dostęp do portów oraz
infrastruktury portowej, a także z pogłębiania zbiorników wodnych, stawów,
cieków naturalnych, kanałów i rowów w związku z utrzymywaniem i regulacją
wód, stanowiących niezanieczyszczony urobek,
3) odpadów
promieniotwórczych w rozumieniu przepisów
prawa atomowego,
4) gazów
i pyłów wprowadzanych do powietrza,
5) ścieków
w rozumieniu przepisów o
ochronie środowiska,
6) odchodów
zwierząt, obornika, gnojówki i gnojowicy przeznaczonych do rolniczego
wykorzystania w sposób i na zasadach określonych w przepisach
o nawozach i nawożeniu,
7) substancji
wykorzystywanych jako czynniki chłodnicze przeznaczone do regeneracji.
3. (4)
Przepisy ustawy nie naruszają w zakresie postępowania z odpadami przepisów:
1) ustawy
z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze,
2) ustawy
z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki (Dz.
U. Nr 47, poz. 243, z późn. zm.),
3) ustawy
z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.
U. Nr 132, poz. 622, z późn. zm.),
4) ustawy
z dnia 19 czerwca 1997 r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest
(Dz. U. z 2004 r. Nr 3, poz. 20, z późn. zm.),
5) ustawy
z dnia 12 września 2002 r. o portowych urządzeniach do odbioru odpadów oraz
pozostałości ładunkowych ze statków (Dz. U. Nr 166, poz. 1361 oraz z 2004 r.
Nr 96, poz. 959),
6) rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady 1774/2002/WE z dnia 3 października 2002 r.
ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia
zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 273 z
10.10.2003, str. 1 i L 19 z 19.01.2005, str. 27 oraz str. 34),
7) ustawy
z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób
zakaźnych zwierząt (Dz. U. Nr 69, poz. 625 oraz z 2005 r. Nr 23, poz. 188 i Nr
33, poz. 289),
8) ustawy
z dnia 20 kwietnia 2004 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową (Dz.
U. Nr 121, poz. 1263),
9) ustawy
z dnia 30 lipca 2004 r. o międzynarodowym obrocie odpadami (Dz. U. Nr 191, poz.
1956).
Art. 3. 1. Odpady
oznaczają każdą substancję lub przedmiot należący do jednej z kategorii,
określonych w załączniku nr 1 do ustawy, których posiadacz pozbywa się,
zamierza pozbyć się lub do ich pozbycia się jest obowiązany.
2. Odpady
niebezpieczne są to odpady:
1) należące
do kategorii lub rodzajów odpadów określonych na liście A załącznika nr 2
do ustawy oraz posiadające co najmniej jedną z właściwości wymienionych w
załączniku nr 4 do ustawy lub
2) należące
do kategorii lub rodzajów odpadów określonych na liście B załącznika nr 2
do ustawy i zawierające którykolwiek ze składników wymienionych w załączniku
nr 3 do ustawy oraz posiadające co najmniej jedną z właściwości
wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy.
3. Ilekroć
w ustawie jest mowa o:
1) gospodarowaniu
odpadami - rozumie się przez to zbieranie, transport, odzysk i
unieszkodliwianie odpadów, w tym również nadzór nad takimi działaniami oraz
nad miejscami unieszkodliwiania odpadów,
2) komunalnych
osadach ściekowych - rozumie się przez to pochodzący z oczyszczalni ścieków
osad z komór fermentacyjnych oraz innych instalacji służących do
oczyszczania ścieków komunalnych oraz innych ścieków o składzie zbliżonym
do składu ścieków komunalnych,
3) magazynowaniu
odpadów - rozumie się przez to czasowe przetrzymywanie lub gromadzenie odpadów
przed ich transportem, odzyskiem lub unieszkodliwianiem,
4) odpadach
komunalnych - rozumie się przez to odpady powstające w gospodarstwach
domowych, a także odpady niezawierające odpadów niebezpiecznych pochodzące
od innych wytwórców odpadów, które ze względu na swój charakter lub skład
są podobne do odpadów powstających w gospodarstwach domowych,
5) odpadach
medycznych - rozumie się przez to odpady powstające w związku z udzielaniem
świadczeń zdrowotnych oraz prowadzeniem badań i doświadczeń naukowych w
zakresie medycyny,
6) odpadach
obojętnych - rozumie się przez to odpady, które nie ulegają istotnym
przemianom fizycznym, chemicznym lub biologicznym; są nierozpuszczalne, nie
wchodzą w reakcje fizyczne ani chemiczne, nie powodują zanieczyszczenia środowiska
lub zagrożenia dla zdrowia ludzi, nie ulegają biodegradacji i nie wpływają
niekorzystnie na materię, z którą się kontaktują; ogólna zawartość
zanieczyszczeń w tych odpadach oraz zdolność do ich wymywania, a także
negatywne oddziaływanie na środowisko odcieku muszą być nieznaczne, a w
szczególności nie powinny stanowić zagrożenia dla jakości wód
powierzchniowych, wód podziemnych, gleby i ziemi,
7) odpadach
ulegających biodegradacji - rozumie się przez to odpady, które ulegają rozkładowi
tlenowemu lub beztlenowemu przy udziale mikroorganizmów,
8) odpadach
weterynaryjnych - rozumie się przez to odpady powstające w związku z
badaniem, leczeniem zwierząt lub świadczeniem usług weterynaryjnych, a także
w związku z prowadzeniem badań naukowych i doświadczeń na zwierzętach,
8a) (5)
odpadach z wypadków - rozumie się przez to odpady powstające podczas
prowadzenia akcji ratowniczej lub gaśniczej, z wyłączeniem odpadów powstałych
w wyniku poważnej awarii lub poważnej awarii przemysłowej,
9) odzysku
- rozumie się przez to wszelkie działania, niestwarzające zagrożenia dla życia,
zdrowia ludzi lub dla środowiska, polegające na wykorzystaniu odpadów w całości
lub w części, lub prowadzące do odzyskania z odpadów substancji, materiałów
lub energii i ich wykorzystania, określone w załączniku nr 5 do ustawy,
10) odzysku
energii - rozumie się przez to termiczne przekształcanie odpadów w celu
odzyskania energii,
11) olejach
odpadowych - rozumie się przez to wszelkie oleje smarowe lub przemysłowe, które
nie nadają się już do zastosowania, do którego były pierwotnie
przeznaczone, a w szczególności zużyte oleje z silników spalinowych i oleje
przekładniowe, a także oleje smarowe, oleje do turbin i oleje hydrauliczne,
12) PCB
- rozumie się przez to polichlorowane difenyle, polichlorowane trifenyle,
monometylotetrachlorodifenylometan, monometylodichlorodifenylometan,
monometylodibromodifenylometan oraz mieszaniny zawierające jakąkolwiek z tych
substancji w ilości powyżej 0,005% wagowo łącznie,
13) (6)
posiadaczu odpadów - rozumie się przez to każdego, kto faktycznie włada
odpadami (wytwórcę odpadów, inną osobę fizyczną, osobę prawną lub
jednostkę organizacyjną), z wyłączeniem prowadzącego działalność w
zakresie transportu odpadów; domniemywa się, że władający powierzchnią
ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości,
14) recyklingu
- rozumie się przez to taki odzysk, który polega na powtórnym przetwarzaniu
substancji lub materiałów zawartych w odpadach w procesie produkcyjnym w celu
uzyskania substancji lub materiału o przeznaczeniu pierwotnym lub o innym
przeznaczeniu, w tym też recykling organiczny, z wyjątkiem odzysku energii,
15) recyklingu
organicznym - rozumie się przez to obróbkę tlenową, w tym kompostowanie, lub
beztlenową odpadów, które ulegają rozkładowi biologicznemu w kontrolowanych
warunkach przy wykorzystaniu mikroorganizmów, w wyniku której powstaje materia
organiczna lub metan; składowanie na składowisku odpadów nie jest traktowane
jako recykling organiczny,
16) składowisku
odpadów - rozumie się przez to obiekt budowlany przeznaczony do składowania
odpadów,
17) (7)
spalarni odpadów - rozumie się przez to zakład lub jego część przeznaczone
do termicznego przekształcania odpadów z odzyskiem lub bez odzysku wytwarzanej
energii cieplnej, obejmujące instalacje i urządzenia służące do prowadzenia
procesu termicznego przekształcania odpadów wraz z oczyszczaniem gazów
odlotowych i wprowadzaniem ich do atmosfery, kontrolą, sterowaniem i
monitorowaniem procesów oraz instalacjami związanymi z przyjmowaniem, wstępnym
przetwarzaniem i magazynowaniem odpadów dostarczonych do termicznego przekształcania
oraz instalacjami związanymi z magazynowaniem i przetwarzaniem substancji
otrzymanych w wyniku spalania i oczyszczania gazów odlotowych,
18) staroście
- rozumie się przez to także prezydenta miasta na prawach powiatu,
19) stosowaniu
komunalnych osadów ściekowych - rozumie się przez to rozprowadzanie na
powierzchni ziemi lub wprowadzanie komunalnych osadów ściekowych do gleby w
celu ich wykorzystywania,
20) (8)
termicznym przekształcaniu odpadów - rozumie się przez to:
a) spalanie
odpadów przez ich utlenianie,
b) inne
procesy termicznego przekształcania odpadów, w tym pirolizę, zgazowanie i
proces plazmowy, o ile substancje powstające podczas tych procesów termicznego
przekształcania odpadów są następnie spalane,
21) unieszkodliwianiu
odpadów - rozumie się przez to poddanie odpadów procesom przekształceń
biologicznych, fizycznych lub chemicznych określonym w załączniku nr 6 do
ustawy w celu doprowadzenia ich do stanu, który nie stwarza zagrożenia dla życia,
zdrowia ludzi lub dla środowiska,
21a) (9)
współspalarni odpadów - rozumie się przez to zakład lub jego część, których
głównym celem jest wytwarzanie energii lub produktów, w których wraz z
paliwami są przekształcane termicznie odpady w celu odzyskania zawartej w nich
energii lub w celu ich unieszkodliwiania, obejmujące instalacje i urządzenia służące
do prowadzenia procesu termicznego przekształcania wraz z oczyszczaniem gazów
odlotowych i wprowadzaniem ich do atmosfery, kontrolą, sterowaniem i
monitorowaniem procesów, instalacjami związanymi z przyjmowaniem, wstępnym
przetwarzaniem i magazynowaniem odpadów dostarczonych do termicznego przekształcania
oraz instalacjami związanymi z magazynowaniem i przetwarzaniem substancji
otrzymanych w wyniku spalania i oczyszczania gazów odlotowych,
22) (10)
wytwórcy odpadów - rozumie się przez to każdego, którego działalność lub
bytowanie powoduje powstawanie odpadów, oraz każdego, kto przeprowadza wstępne
przetwarzanie, mieszanie lub inne działania powodujące zmianę charakteru lub
składu tych odpadów; wytwórcą odpadów powstających w wyniku świadczenia
usług w zakresie budowy, rozbiórki, remontu obiektów, czyszczenia zbiorników
lub urządzeń oraz sprzątania, konserwacji i napraw jest podmiot, który świadczy
usługę, chyba że umowa o świadczenie usługi stanowi inaczej,
23) zbieraniu
odpadów - rozumie się przez to każde działanie, w szczególności
umieszczanie w pojemnikach, segregowanie i magazynowanie odpadów, które ma na
celu przygotowanie ich do transportu do miejsc odzysku lub unieszkodliwiania.
Art. 4. 1. Minister
właściwy do spraw środowiska, kierując się kategoriami oraz rodzajami odpadów
wymienionymi w załącznikach nr 1 i 2, składnikami odpadów wymienionymi w załączniku
nr 3 oraz właściwościami odpadów wymienionymi w załączniku nr 4, określi
w drodze rozporządzenia:
1) katalog
odpadów z podziałem na grupy, podgrupy i rodzaje, uwzględniający źródła
powstawania odpadów, wraz z listą odpadów niebezpiecznych oraz ze sposobem
klasyfikowania odpadów,
2) (11)
warunki, w których uznaje się, że odpady wymienione na liście odpadów
niebezpiecznych nie posiadają właściwości lub składników i właściwości
powodujących, że odpady te stanowią odpady niebezpieczne, a także sposób
ustalenia spełnienia tych warunków.
1a. (12)
Posiadacz jest obowiązany do pozbywania się substancji lub przedmiotów niespełniających
wymagań technicznych określonych w przepisach, o których mowa w ust. 1b, lub
w przepisach odrębnych.
1b. (13)
Ministrowie właściwi do spraw gospodarki, transportu, rolnictwa i zdrowia, w
porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, mogą określić, każdy
w zakresie swoich kompetencji, w drodze rozporządzeń, wymagania techniczne dla
substancji i przedmiotów, których niespełnienie powoduje, że ich posiadacz
jest obowiązany do ich pozbycia się.
1c. (14)
Wydając rozporządzenia, o których mowa w ust. 1b, ministrowie uwzględnią:
1) wymagania
ochrony środowiska,
2) bezpieczeństwo
użytkowania substancji lub przedmiotów,
3) możliwe
zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi,
4) wymagania
ochrony dóbr kultury.
2. Minister
właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje oraz stężenia
substancji, które powodują, że urobek pochodzący z pogłębiania akwenów
morskich w związku z utrzymaniem infrastruktury zapewniającej dostęp do portów,
a także z pogłębianiem zbiorników wodnych, stawów, cieków naturalnych,
kanałów i rowów w związku z utrzymaniem i regulacją wód, jest
zanieczyszczony, kierując się właściwościami substancji, które mogą
zanieczyścić ten urobek.
Zasady gospodarowania odpadami
Art. 5. Kto
podejmuje działania powodujące lub mogące powodować powstawanie odpadów,
powinien takie działania planować, projektować i prowadzić, tak aby:
1) zapobiegać
powstawaniu odpadów lub ograniczać ilość odpadów i ich negatywne oddziaływanie
na środowisko przy wytwarzaniu produktów, podczas i po zakończeniu ich użytkowania,
2) (15)
zapewniać zgodny z zasadami ochrony środowiska odzysk, jeżeli nie udało się
zapobiec powstawaniu odpadów,
3) zapewniać
zgodne z zasadami ochrony środowiska unieszkodliwianie odpadów, których
powstaniu nie udało się zapobiec lub których nie udało się poddać
odzyskowi.
Art. 6. Wytwórca
odpadów jest obowiązany do stosowania takich sposobów produkcji lub form usług
oraz surowców i materiałów, które zapobiegają powstawaniu odpadów lub
pozwalają utrzymać na możliwie najniższym poziomie ich ilość, a także
ograniczają negatywne oddziaływanie na środowisko lub zagrożenie życia lub
zdrowia ludzi.
Art. 7. 1. Posiadacz
odpadów jest obowiązany do postępowania z odpadami w sposób zgodny z
zasadami gospodarowania odpadami, wymaganiami ochrony środowiska oraz planami
gospodarki odpadami.
2. Posiadacz
odpadów jest obowiązany w pierwszej kolejności do poddania ich odzyskowi, a
jeżeli z przyczyn technologicznych jest on niemożliwy lub nie jest uzasadniony
z przyczyn ekologicznych lub ekonomicznych, to odpady te należy unieszkodliwiać
w sposób zgodny z wymaganiami ochrony środowiska oraz planami gospodarki
odpadami.
3. Odpady,
których nie udało się poddać odzyskowi, powinny być tak unieszkodliwiane,
aby składowane były wyłącznie te odpady, których unieszkodliwienie w inny
sposób było niemożliwe z przyczyn technologicznych lub nieuzasadnione z
przyczyn ekologicznych lub ekonomicznych.
4. (16)
Ministrowie właściwi do spraw: gospodarki, budownictwa, gospodarki
przestrzennej i mieszkaniowej, gospodarki morskiej, łączności, transportu,
zdrowia, rolnictwa, wewnętrznych oraz Minister Obrony Narodowej, każdy w
zakresie swoich kompetencji, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska
mogą określić, w drodze rozporządzeń, szczegółowy sposób postępowania z
niektórymi rodzajami odpadów, kierując się potrzebą zapewnienia prawidłowego
postępowania z odpadami.
Art. 8. Zakazuje
się postępowania z odpadami w sposób sprzeczny z przepisami ustawy oraz przepisami
o ochronie środowiska.
Art. 9. 1. Odpady
powinny być w pierwszej kolejności poddawane odzyskowi lub unieszkodliwiane w
miejscu ich powstawania.
2. Odpady,
które nie mogą być poddane odzyskowi lub unieszkodliwiane w miejscu ich
powstawania, powinny być, uwzględniając najlepszą dostępną technikę lub
technologię, o której mowa w art. 143 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. -
Prawo ochrony środowiska, przekazywane do najbliżej położonych miejsc, w których
mogą być poddane odzyskowi lub unieszkodliwione.
3. (17)
Niesegregowane odpady komunalne, pozostałości z sortowania odpadów
komunalnych oraz komunalne osady ściekowe powinny być poddane odzyskowi lub
unieszkodliwianiu na obszarze tego województwa, na którym zostały wytworzone,
w instalacjach spełniających wymagania najlepszej dostępnej techniki lub
technologii, o której mowa w art. 143 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo
ochrony środowiska, lub w miejscach najbliżej położonych miejsca ich
wytworzenia.
4. (18)
Niesegregowane odpady komunalne, pozostałości z sortowania odpadów
komunalnych oraz komunalne osady ściekowe mogą być poddane odzyskowi lub
unieszkodliwianiu na obszarze województwa innego niż wymienione w ust. 3, jeżeli
odległość od miejsca wytwarzania odpadów do instalacji przeznaczonej do
odzysku lub unieszkodliwiania, spełniającej wymagania najlepszej dostępnej
techniki lub technologii, o której mowa w art. 143 ustawy z dnia 27 kwietnia
2001 r. - Prawo ochrony środowiska, lub miejsca przeznaczonego do tego samego
odzysku jest mniejsza niż odległość do instalacji lub miejsca położonego
na obszarze tego samego województwa.
5. (19)
Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio do unieszkodliwiania odpadów
medycznych o właściwościach zakaźnych, zwanych dalej "zakaźnymi
odpadami medycznymi", oraz do unieszkodliwiania odpadów weterynaryjnych o
właściwościach zakaźnych, zwanych dalej "zakaźnymi odpadami
weterynaryjnymi".
Art. 10. (20)
1. Odpady powinny być zbierane w sposób selektywny.
2. Podmiot
prowadzący działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych jest obowiązany
do selektywnego odbierania odpadów oraz ograniczania ilości odpadów ulegających
biodegradacji kierowanych do składowania.
Art. 11. 1. Zakazuje
się mieszania odpadów niebezpiecznych różnych rodzajów oraz mieszania odpadów
niebezpiecznych z odpadami innymi niż niebezpieczne, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Dopuszcza
się mieszanie odpadów niebezpiecznych różnych rodzajów oraz mieszanie odpadów
niebezpiecznych z odpadami innymi niż niebezpieczne, w celu poprawy bezpieczeństwa
procesów odzysku lub unieszkodliwiania odpadów powstałych po zmieszaniu, jeżeli
w wyniku prowadzenia tych procesów nie nastąpi wzrost zagrożenia dla życia i
zdrowia ludzi lub środowiska.
3. W
przypadku gdy odpady niebezpieczne uległy zmieszaniu z innymi odpadami,
substancjami lub przedmiotami, to powinny być one rozdzielone, jeżeli zostaną
spełnione łącznie następujące warunki:
1) w
procesie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów powstałych po rozdzieleniu nastąpi
ograniczenie zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi lub środowiska,
2) jest
to technicznie możliwe i ekonomicznie uzasadnione.
4. (21)
Transport odpadów niebezpiecznych z miejsc ich powstawania do miejsc odzysku
lub unieszkodliwiania odpadów odbywa się z zachowaniem przepisów
obowiązujących przy transporcie towarów niebezpiecznych.
5. (22)
Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw gospodarki, kierując się koniecznością ograniczania negatywnego
oddziaływania na środowisko wynikającego z transportowania odpadów
niebezpiecznych, określi, w drodze rozporządzenia, zakres i sposób stosowania
przepisów o przewozie
drogowym towarów niebezpiecznych do transportu odpadów niebezpiecznych.
Art. 12. Unieszkodliwianiu
poddaje się te odpady, z których uprzednio wysegregowano odpady nadające się
do odzysku.
Art. 13. 1. (23)
Zabrania się odzysku lub unieszkodliwiania odpadów poza instalacjami lub urządzeniami
spełniającymi określone wymagania.
2. Przepisu
ust. 1 nie stosuje się do:
1) posiadaczy
odpadów prowadzących odzysk za pomocą działań określonych jako R10 w załączniku
nr 5 do ustawy,
2) osób
fizycznych prowadzących kompostowanie na potrzeby własne.
2a. (24)
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia:
1) rodzaje
odpadów oraz warunki ich odzysku w procesach odzysku R14 i R15, wymienionych w
załączniku nr 5 do ustawy,
2) rodzaje
odpadów i warunki unieszkodliwiania odpadów w procesie unieszkodliwiania D2,
wymienionym w załączniku nr 6 do ustawy,
poza instalacjami i urządzeniami, uwzględniając właściwości
tych odpadów.
2b. (25)
Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia,
warunki odzysku za pomocą procesu odzysku R10, wymienionego w załączniku nr 5
do ustawy, i rodzaje odpadów dopuszczonych do takiego odzysku, uwzględniając
potrzebę ochrony życia i zdrowia ludzi oraz ochrony środowiska.
3. (26)
Dopuszcza się spalanie zgromadzonych pozostałości roślinnych poza
instalacjami i urządzeniami, jeżeli na terenie gminy nie jest prowadzone
selektywne zbieranie lub odbieranie odpadów ulegających biodegradacji, a ich
spalanie nie narusza odrębnych przepisów.
4. Jeżeli
spalanie odpadów ze względów bezpieczeństwa jest niemożliwe w instalacjach
lub urządzeniach przeznaczonych do tego celu, wojewoda może zezwolić na
spalanie poza instalacjami lub urządzeniami, określając w drodze decyzji
miejsce spalania, ilość odpadów, warunki spalania danego rodzaju odpadu oraz
czas obowiązywania tej decyzji.
4a. (27)
Wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 4, zawiera:
1) wyszczególnienie
rodzajów odpadów przewidywanych do unieszkodliwiania; w przypadku gdy określenie
rodzaju jest niewystarczające do ustalenia zagrożeń, jakie te odpady mogą
powodować dla środowiska, właściwy organ może wezwać wnioskodawcę do
podania podstawowego składu chemicznego i właściwości odpadów,
2) określenie
ilości odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych unieszkodliwianiu w
okresie roku,
3) oznaczenie
miejsca prowadzenia działalności w zakresie unieszkodliwiania odpadów,
4) szczegółowy
opis stosowanych metod unieszkodliwiania odpadów,
5) proponowany
czas obowiązywania decyzji.
5. Instalacje
oraz urządzenia do odzysku lub unieszkodliwiania odpadów mogą być
eksploatowane tylko wówczas, gdy:
1) nie
zostaną przekroczone standardy emisyjne, określone na podstawie odrębnych przepisów,
2) pozostałości
powstające w wyniku działalności związanej z odzyskiem lub
unieszkodliwianiem będą poddawane odzyskowi lub unieszkodliwiane z zachowaniem
wymagań określonych w ustawie.
6. W
razie niedopełnienia przez posiadacza odpadów, prowadzącego odzysk lub
unieszkodliwianie odpadów, obowiązków, o których mowa w ust. 1 i 5 oraz w
art. 11, art. 12 i art. 25 ust. 2, wojewódzki inspektor ochrony środowiska może
wydać decyzję o wstrzymaniu tej działalności. Posiadacz odpadów pomimo
wstrzymania prowadzonej działalności jest obowiązany do usunięcia jej skutków
na własny koszt.
7. Postępowanie
w sprawie wydania decyzji o wstrzymaniu działalności wszczyna się z urzędu.
8. W
przypadkach określonych w ust. 6, na wniosek posiadacza odpadów, wojewódzki
inspektor ochrony środowiska może ustalić termin do usunięcia stwierdzonych
nieprawidłowości, a w razie nieusunięcia ich w tym terminie - wstrzyma działalność
związaną z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów.
9. W
decyzji, o której mowa w ust. 6 i 8, określa się termin wstrzymania działalności,
uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska jej zakończenia.
Plany gospodarki odpadami
Art. 14. 1. Dla
osiągnięcia celów założonych w polityce ekologicznej państwa oraz
realizacji zasad, o których mowa w art. 5, a także stworzenia w kraju
zintegrowanej i wystarczającej sieci instalacji i urządzeń do odzysku i
unieszkodliwiania odpadów, spełniających wymagania określone w przepisach
o ochronie środowiska, opracowywane są plany gospodarki odpadami.
2. (28)
Plany gospodarki odpadami określają:
1)
opis aktualnego stanu gospodarki odpadami, zawierający informacje dotyczące:
a) rodzaju,
ilości i źródła pochodzenia odpadów, które mają być poddane procesom
odzysku lub unieszkodliwiania,
b) wyszczególnienia
posiadaczy odpadów prowadzących działalność w zakresie zbierania, odzysku
lub unieszkodliwiania odpadów,
c) rozmieszczenia
istniejących instalacji do zbierania, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów,
d) identyfikacji
problemów w zakresie gospodarowania odpadami,
2)
cele w zakresie gospodarki odpadami z podaniem terminów ich osiągania,
3) prognozowane
zmiany w zakresie wytwarzania i gospodarowania odpadami,
4) zadania,
których realizacja zapewni poprawę sytuacji w zakresie gospodarowania
odpadami,
5) rodzaj
przedsięwzięć i harmonogram ich realizacji,
6) instrumenty
finansowe służące realizacji celów w zakresie gospodarki odpadami, zawierające
następujące elementy:
a) wskazanie
źródeł finansowania planowanych działań,
b) harmonogram
rzeczowo-finansowy planowanych działań zmierzających do zapobiegania
powstawaniu odpadów lub ograniczania ilości odpadów i ich negatywnego oddziaływania
na środowisko oraz prawidłowego gospodarowania nimi, w tym ograniczenia ilości
odpadów ulegających biodegradacji zawartych w odpadach komunalnych kierowanych
na składowiska,
7) system
gospodarowania odpadami,
8) system
monitoringu i sposób oceny realizacji celów w zakresie gospodarki odpadami.
3. Plany
są opracowywane na szczeblu krajowym, wojewódzkim, powiatowym i gminnym.
4. (29)
Rada Ministrów uchwala krajowy plan gospodarki odpadami opracowany przez
ministra właściwego do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw gospodarki wodnej.
5. (30)
Projekt wojewódzkiego, powiatowego lub gminnego planu gospodarki odpadami
opracowują organy wykonawcze województwa, powiatu lub gminy.
6. Wojewódzki,
powiatowy i gminny plan gospodarki odpadami stanowi część odpowiedniego
programu ochrony środowiska i jest tworzony w trybie i na zasadach określonych
w przepisach o ochronie
środowiska.
7. Projekty
planów podlegają zaopiniowaniu:
1) projekt
planu krajowego - przez zarządy województw,
2) (31)
projekt planu wojewódzkiego - przez ministra właściwego do spraw środowiska,
organy wykonawcze powiatów i gmin z obszaru województwa, wojewódzkiego
inspektora ochrony środowiska, a w zakresie związanym z ochroną wód - przez
właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej oraz w zakresie
związanym z portami i wodami morskimi - przez dyrektora właściwego urzędu
morskiego,
3) (32)
projekt planu powiatowego - przez zarząd województwa oraz przez organy
wykonawcze gmin z terenu powiatu,
4) projekt
planu gminnego - przez zarząd województwa oraz zarząd powiatu.
8. Organy,
o których mowa w ust. 7, udzielają opinii w terminie nie dłuższym niż 2
miesiące od dnia otrzymania projektu. Nieudzielenie opinii w tym terminie
uznaje się za opinię pozytywną.
9. W
miastach, w których funkcje organów powiatu sprawują organy gminy, plan
gospodarki odpadami obejmuje zadania planu powiatowego i gminnego. Projekt planu
jest opiniowany przez zarząd województwa.
10. (33)
Dla obszaru miasta stołecznego Warszawy zarząd powiatu warszawskiego
opracowuje projekt wspólnego planu gospodarki odpadami, obejmujący zadania
planu powiatowego i gminnego, który jest opiniowany przez zarząd województwa
mazowieckiego oraz organy wykonawcze gmin z terenu powiatu warszawskiego; plan
ten uchwala rada powiatu warszawskiego.
11. (34)
Organy wykonawcze gmin, będących członkami związków międzygminnych, mogą
opracować jeden projekt wspólnego planu gospodarki odpadami, obejmujący
zadania gminnego planu gospodarki odpadami. Projekt planu jest opiniowany przez
zarządy województw i powiatów, na których terenie położone są gminy.
12. (35)
Zarządy powiatów, będących członkami związków powiatów, mogą opracować
jeden projekt wspólnego planu gospodarki odpadami, obejmujący zadania
powiatowego planu gospodarki odpadami. Projekt planu jest opiniowany przez zarządy
województw, na terenie których położone są powiaty oraz organy wykonawcze
gmin z terenu tych powiatów.
12a. (36)
Projekty planów, o których mowa w ust. 7 pkt 3 i 4 i ust. 10-12, podlegają
zaopiniowaniu przez właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki
wodnej.
12b. (37)
Sprawozdania z realizacji planu gospodarki odpadami, obejmujące okres dwóch
lat kalendarzowych, według stanu na dzień 31 grudnia roku kończącego ten
okres, zwany dalej "okresem sprawozdawczym", przygotowują:
1) minister
właściwy do spraw środowiska - z realizacji planu krajowego,
2) zarząd
województwa - z realizacji planu wojewódzkiego,
3) zarząd
powiatu - z realizacji planu powiatowego,
4) organ
wykonawczy gminy - z realizacji planu gminnego.
13. (38)
Sprawozdanie z realizacji planu gospodarki odpadami:
1) organ
wykonawczy gminy przedkłada radzie gminy i zarządowi powiatu w terminie do
dnia 31 marca po upływie okresu sprawozdawczego,
2) zarząd
powiatu przedkłada radzie powiatu i zarządowi województwa w terminie do dnia
30 czerwca po upływie okresu sprawozdawczego,
3) zarząd
województwa przedkłada sejmikowi województwa i ministrowi właściwemu do
spraw środowiska w terminie do dnia 30 września po upływie okresu
sprawozdawczego,
4) minister
właściwy do spraw środowiska przedkłada Radzie Ministrów w terminie do dnia
31 grudnia po upływie okresu sprawozdawczego.
14. Plany
gospodarki odpadami podlegają aktualizacji nie rzadziej niż co 4 lata.
Art. 15. 1. Plany
gospodarki odpadami powinny być opracowywane zgodnie z polityką ekologiczną
państwa.
2. (39)
Wojewódzki plan gospodarki odpadami powinien być zgodny z krajowym planem
gospodarki odpadami, powiatowy plan gospodarki odpadami powinien być zgodny z
wojewódzkim planem gospodarki odpadami, gminny plan gospodarki odpadami
powinien być zgodny z powiatowym planem gospodarki odpadami.
3. (40)
(uchylony).
4. (41)
(uchylony).
5. (42)
Krajowy plan gospodarki odpadami może określać przedsięwzięcia
priorytetowe, które stanowią instalacje o znaczeniu ponadwojewódzkim, służące
do unieszkodliwiania odpadów i spełniające następujące kryteria:
1) w
instalacjach są unieszkodliwiane odpady z obszaru większego niż obszar
jednego województwa,
2) istnienie
tych instalacji jest niezbędne do:
a) utworzenia
i utrzymania w kraju zintegrowanej i wystarczającej sieci instalacji i urządzeń
do unieszkodliwiania odpadów,
b) realizacji
zadań zawartych w krajowym planie gospodarki odpadami.
5a. (43)
Przedsięwzięcia priorytetowe, o których mowa w ust. 5, mogą być finansowane
ze środków publicznych.
6. (44)
(uchylony).
7. (45)
Krajowy, wojewódzki lub powiatowy plan gospodarki odpadami obejmuje wszystkie
rodzaje odpadów powstających na obszarze danej jednostki administracyjnej oraz
przywożonych na jej obszar, a w szczególności odpady komunalne z uwzględnieniem
odpadów ulegających biodegradacji, odpady opakowaniowe, odpady z budowy,
remontów i demontażu obiektów budowlanych oraz infrastruktury drogowej, opony
oraz odpady niebezpieczne, w tym pojazdy wycofane z eksploatacji, zużyty sprzęt
elektryczny i elektroniczny, PCB, azbest, odpady medyczne i weterynaryjne, oleje
odpadowe, baterie i akumulatory.
7a. (46)
Gminny plan gospodarki odpadami obejmuje odpady komunalne powstające na
obszarze danej gminy oraz przywożone na jej obszar z uwzględnieniem odpadów
komunalnych ulegających biodegradacji oraz odpadów niebezpiecznych zawartych w
odpadach komunalnych.
8. Minister
właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy zakres, sposób i formę sporządzania wojewódzkiego, powiatowego
i gminnego planu gospodarki odpadami, kierując się potrzebą ujednolicenia
sposobu przygotowania planów i zapewnienia ich spójności.
Art. 16. Przedsięwzięcia
związane z unieszkodliwianiem odpadów mogą być realizowane z udziałem środków
z funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej, o ile przedsięwzięcia te
zostały ujęte w planie gospodarki odpadami.
Rozdział 3a(47)
Zadania samorządu terytorialnego w zakresie gospodarki odpadami
komunalnymi
Art. 16a. Do
obowiązkowych zadań własnych gmin w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi
należy:
1) zapewnianie
objęcia wszystkich mieszkańców gminy zorganizowanym systemem odbierania
wszystkich rodzajów odpadów komunalnych,
2) zapewnianie
warunków funkcjonowania systemu selektywnego zbierania i odbierania odpadów
komunalnych, aby było możliwe:
a) ograniczenie
składowania odpadów komunalnych ulegających biodegradacji,
b) wydzielanie
odpadów niebezpiecznych z odpadów komunalnych,
c) osiągnięcie
poziomów odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych,
3) zapewnianie
budowy, utrzymania i eksploatacji własnych lub wspólnych z innymi gminami lub
przedsiębiorcami instalacji i urządzeń do odzysku i unieszkodliwiania odpadów
komunalnych albo zapewnienie warunków do budowy, utrzymania i eksploatacji
instalacji i urządzeń do odzysku i unieszkodliwiania odpadów komunalnych
przez przedsiębiorców,
4) zapewnianie
warunków ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji
kierowanych do składowania:
a) do
dnia 31 grudnia 2010 r. - do nie więcej niż 75 % wagowo całkowitej masy odpadów
komunalnych ulegających biodegradacji,
b) do
dnia 31 grudnia 2013 r. - do nie więcej niż 50 % wagowo całkowitej masy odpadów
komunalnych ulegających biodegradacji,
c) do
dnia 31 grudnia 2020 r. - do nie więcej niż 35 % wagowo całkowitej masy odpadów
komunalnych ulegających biodegradacji
w stosunku do masy tych odpadów wytworzonych w 1995
r.
Art. 16b. Do
obowiązkowych zadań własnych województwa w zakresie gospodarki odpadami
komunalnymi należy zapewnianie budowy, utrzymania i eksploatacji instalacji i
urządzeń do odzysku i unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych wydzielonych
z odpadów komunalnych.
Obowiązki posiadaczy odpadów oraz prowadzących działalność w
zakresie transportu odpadów(48)
Art. 17. (49)
1. (50) Wytwórca odpadów jest obowiązany
do:
1) uzyskania
decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, jeżeli
wytwarza odpady niebezpieczne w ilości powyżej 0,1 Mg rocznie,
2) przedłożenia
informacji o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach gospodarowania wytworzonymi
odpadami, jeżeli wytwarza odpady niebezpieczne w ilości do 0,1 Mg rocznie albo
powyżej 5 Mg rocznie odpadów innych niż niebezpieczne.
2. Wytwórca
odpadów jest obowiązany do uzyskania pozwolenia na wytwarzanie odpadów, które
powstają w związku z eksploatacją instalacji, jeżeli wytwarza powyżej 1 Mg
odpadów niebezpiecznych rocznie lub powyżej 5 tysięcy Mg odpadów innych niż
niebezpieczne rocznie.
3. W
pozwoleniu, o którym mowa w ust. 2, uwzględnia się wszystkie odpady
wytwarzane przez danego wytwórcę w danym miejscu.
4. Wymóg
uzyskania decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi,
pozwolenia na wytwarzanie odpadów, a także przedłożenia informacji o
wytwarzanych odpadach oraz o sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami nie
dotyczy wytwórcy odpadów prowadzącego instalację, na której prowadzenie
wymagane jest pozwolenie zintegrowane, o którym mowa w przepisach
o ochronie środowiska.
5. (51)
Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do odpadów komunalnych, odpadów z wypadków,
odpadów powstałych w wyniku klęsk żywiołowych oraz odpadów powstałych w
wyniku poważnej awarii lub poważnej awarii przemysłowej.
Art. 17a. (52)
1. Wytwórca odpadów powstałych w wyniku poważnej awarii lub poważnej
awarii przemysłowej jest obowiązany do przedłożenia staroście właściwemu
ze względu na miejsce powstania odpadów z tych awarii informacji o
wytworzonych odpadach oraz o sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami, bez
względu na ich ilość, w terminie 30 dni od dnia wystąpienia awarii.
2. Informacja
ta powinna zawierać:
1) wyszczególnienie
ilości i rodzaju odpadów powstałych w wyniku awarii,
2) wskazanie
miejsca i sposobu magazynowania odpadów powstałych w wyniku awarii,
3) opis
dalszego sposobu gospodarowania tymi odpadami.
Art. 17b. (53)
1. Jeżeli wymagają tego względy ochrony życia lub zdrowia ludzi lub
względy ochrony środowiska, starosta właściwy ze względu na miejsce
powstania odpadów z wypadków, w drodze decyzji wydanej z urzędu, może nałożyć
na wytwórcę tych odpadów obowiązki dotyczące gospodarowania odpadami z
wypadków, w tym obowiązek przekazania ich wskazanemu posiadaczowi odpadów, z
tym że za wytwórcę odpadów z wypadków uważa się sprawcę wypadku; w
przypadku odpadów z wypadków powodujących zanieczyszczenie morza - wytwórcą
odpadów jest armator statku, który spowodował powstanie odpadu, o ile statek
jest znany.
2. Decyzji,
o której mowa w ust. 1, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności.
3. W
sprawach odpadów z wypadków powodujących zanieczyszczenie morza decyzję, o
której mowa w ust. 1, wydaje właściwy ze względu na miejsce wypadku dyrektor
urzędu morskiego.
4. Starosta
dokonuje gospodarowania odpadami z wypadków, jeżeli:
1) nie
można wszcząć postępowania egzekucyjnego dotyczącego obowiązku
zagospodarowania odpadów z wypadków albo egzekucja okazała się bezskuteczna
lub
2) jest
konieczne natychmiastowe zagospodarowanie tych odpadów ze względu na zagrożenie
życia lub zdrowia ludzi lub możliwość zaistnienia nieodwracalnych szkód w
środowisku.
5. W
przypadku braku możliwości ustalenia sprawcy albo bezskuteczności egzekucji
wobec sprawcy koszty gospodarowania odpadami z wypadków, z wyjątkiem odpadów
z wypadków powodujących zanieczyszczenie morza, są pokrywane ze środków
finansowych wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej na
wniosek starosty.
Art. 18. 1. Wniosek
o wydanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów powinien spełniać wymagania określone
w przepisach o ochronie
środowiska oraz dodatkowo zawierać następujące informacje:
1) wyszczególnienie
rodzajów odpadów przewidzianych do wytwarzania, z uwzględnieniem ich
podstawowego składu chemicznego i właściwości,
2) określenie
ilości odpadów poszczególnych rodzajów przewidzianych do wytwarzania w ciągu
roku,
3) wskazanie
sposobów zapobiegania powstawaniu odpadów lub ograniczania ilości odpadów i
ich negatywnego oddziaływania na środowisko,
4) (54)
opis dalszego sposobu gospodarowania odpadami, z uwzględnieniem zbierania,
transportu, odzysku i unieszkodliwiania odpadów,
5) (55)
wskazanie miejsca i sposobu oraz rodzaju magazynowanych odpadów.
2. Pozwolenie
na wytwarzanie odpadów powinno spełniać wymagania określone w przepisach
o ochronie środowiska oraz dodatkowo określać:
1) ilość
odpadów poszczególnych rodzajów dopuszczonych do wytworzenia w ciągu roku,
2) (56)
sposób dalszego gospodarowania odpadami, z uwzględnieniem zbierania,
transportu, odzysku i unieszkodliwiania odpadów,
3) (57)
miejsce i sposób oraz rodzaj magazynowanych odpadów.
3. Właściwy
organ odmawia wydania pozwolenia na wytwarzanie odpadów w przypadkach określonych
w przepisach o ochronie
środowiska lub jeżeli zamierzony sposób gospodarki odpadami:
1) mógłby
powodować zagrożenia dla zdrowia, życia ludzi lub dla środowiska,
2) jest
niezgodny z planami gospodarki odpadami, o których mowa w rozdziale 3.
4. (58)
Kopię wydanego pozwolenia na wytwarzanie odpadów wojewoda lub starosta
przekazuje właściwemu ze względu na miejsce wytwarzania odpadów marszałkowi
województwa, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi,
burmistrzowi lub prezydentowi miasta.
Art. 19. 1. Wniosek
o zatwierdzenie programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi, do którego dołącza
się ten program, wytwórca odpadów niebezpiecznych obowiązany jest przedłożyć
właściwemu organowi na dwa miesiące przed rozpoczęciem działalności
powodującej powstawanie odpadów niebezpiecznych lub zmianą tej działalności
wpływającą na rodzaj, ilość wytwarzanych odpadów niebezpiecznych lub sposób
gospodarowania nimi.
2. Program
gospodarki odpadami niebezpiecznymi jest zatwierdzany w drodze decyzji przez właściwy
organ, którym jest:
1) (59)
wojewoda - dla przedsięwzięć lub instalacji, o których mowa w art. 378 ust.
2 ustawy - Prawo ochrony środowiska,
2) starosta
- dla pozostałych przedsięwzięć.
3. Właściwość
miejscową organu, o którym mowa w ust. 2, ustala się według miejsca
wytwarzania odpadów niebezpiecznych.
4. Wojewoda
zatwierdza program gospodarki odpadami niebezpiecznymi po zasięgnięciu opinii
wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwego ze względu na miejsce
wytwarzania odpadów niebezpiecznych.
5. (60)
Starosta zatwierdza program gospodarki odpadami niebezpiecznymi po zasięgnięciu
opinii wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwych ze względu na
miejsce wytwarzania odpadów niebezpiecznych; wymóg zasięgania opinii
prezydenta miasta nie dotyczy prezydenta miasta na prawach powiatu.
6. (61)
Kopię wydanej decyzji wojewoda lub starosta przekazuje właściwemu ze względu
na miejsce wytwarzania odpadów niebezpiecznych marszałkowi województwa, wojewódzkiemu
inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi
miasta.
Art. 20. 1. Program
gospodarki odpadami niebezpiecznymi, dołączany do wniosku o wydanie decyzji
zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, powinien zawierać:
1) wyszczególnienie
rodzajów odpadów niebezpiecznych przewidzianych do wytwarzania, a w
przypadkach gdy określenie rodzaju nie jest wystarczające do ustalenia zagrożeń,
jakie mogą powodować odpady niebezpieczne, właściwy organ może wezwać
wnioskodawcę do podania podstawowego składu chemicznego i właściwości odpadów,
2) określenie
ilości odpadów niebezpiecznych poszczególnych rodzajów przewidzianych do
wytwarzania w ciągu roku,
3) informacje
wskazujące na sposoby zapobiegania powstawaniu odpadów niebezpiecznych lub
ograniczania ilości odpadów i ich negatywnego oddziaływania na środowisko,
4) (62)
opis dalszego sposobu gospodarowania odpadami niebezpiecznymi, z uwzględnieniem
zbierania, transportu, odzysku i unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych,
5) (63)
wskazanie miejsca i sposobu oraz rodzaju magazynowanych odpadów
niebezpiecznych.
2. We
wniosku o zatwierdzenie programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi wytwórca
odpadów określa czas prowadzenia działalności związanej z wytwarzaniem
odpadów.
Art. 21. (64)
1. W decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi
określa się:
1) ilość
odpadów niebezpiecznych poszczególnych rodzajów dopuszczonych do wytworzenia
w ciągu roku,
2) sposób
dalszego gospodarowania odpadami niebezpiecznymi,
3) wskazanie
miejsca i sposobu oraz rodzaju magazynowanych odpadów niebezpiecznych,
4) termin
obowiązywania decyzji, wydawanej na czas oznaczony nie dłuższy niż 10 lat.
2. Decyzję
zatwierdzającą program gospodarki odpadami niebezpiecznymi wydaje się po
uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie obiektu albo po zakończeniu postępowania
w sprawie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego
części w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z
2003 r. Nr 207, poz. 2016, z późn. zm.), jeżeli są wymagane.
Art. 22. 1. Właściwy
organ odmawia wydania decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami
niebezpiecznymi, jeżeli:
1) zamierzony
sposób gospodarki odpadami niebezpiecznymi mógłby powodować zagrożenia dla
zdrowia, życia ludzi lub dla środowiska,
2) zamierzony
sposób gospodarki odpadami niebezpiecznymi jest niezgodny z planami gospodarki
odpadami.
2. (65)
Kopię wydanej decyzji wojewoda lub starosta przekazuje właściwemu ze względu
na miejsce wytwarzania odpadów marszałkowi województwa, wojewódzkiemu
inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi
miasta.
Art. 23. 1. Jeżeli
wytwórca odpadów niebezpiecznych narusza przepisy ustawy lub działa
niezgodnie z decyzją zatwierdzającą program gospodarki odpadami
niebezpiecznymi, właściwy organ wzywa go do niezwłocznego zaniechania naruszeń.
2. Jeżeli
wytwórca odpadów niebezpiecznych mimo wezwania, o którym mowa w ust. 1, nadal
narusza przepisy ustawy lub działa niezgodnie z decyzją zatwierdzającą
program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, właściwy organ wstrzymuje, w
drodze decyzji, działalność wytwórcy odpadów w zakresie objętym programem
gospodarki odpadami niebezpiecznymi.
3. Decyzji,
o której mowa w ust. 2, właściwy organ nadaje rygor natychmiastowej wykonalności,
uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska zakończenia działalności
wytwórcy odpadów w zakresie objętym programem gospodarki odpadami
niebezpiecznymi.
4. Wstrzymanie
działalności nie powoduje wygaśnięcia obowiązku usunięcia skutków
prowadzonej działalności na koszt wytwórcy odpadów niebezpiecznych.
5. Postępowanie
w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 2, wszczyna się z urzędu.
Art. 24. 1. (66)
Informacje o wytwarzanych odpadach oraz sposobach gospodarowania wytworzonymi
odpadami przedkłada się właściwemu organowi w terminie 30 dni przed rozpoczęciem
działalności powodującej powstawanie odpadów lub zmianą tej działalności
wpływającą na ilość lub rodzaj wytwarzanych odpadów lub sposobów
gospodarowania nimi; informację przedkłada się w czterech egzemplarzach.
2. Właściwym
organem, o którym mowa w ust. 1, jest:
1) (67)
wojewoda - dla przedsięwzięć lub instalacji, o których mowa w art. 378 ust.
2 ustawy - Prawo ochrony środowiska,
2) starosta
- dla pozostałych przedsięwzięć.
3. Właściwość
miejscową organów określonych w ust. 2 ustala się według miejsca
wytwarzania odpadów.
4. Informacja,
o której mowa w ust. 1, powinna zawierać:
1) wyszczególnienie
rodzajów odpadów przewidzianych do wytwarzania, a w przypadkach, gdy określenie
rodzaju nie jest wystarczające do ustalenia zagrożeń, jakie te odpady mogą
powodować, właściwy organ może wezwać wnioskodawcę do podania podstawowego
składu chemicznego i właściwości odpadów,
2) określenie
ilości odpadów poszczególnych rodzajów przewidzianych do wytwarzania w ciągu
roku,
3) informacje
wskazujące na sposoby zapobiegania powstawaniu odpadów lub ograniczania ilości
odpadów i ich negatywnego oddziaływania na środowisko,
4) (68)
opis dalszego sposobu gospodarowania odpadami, z uwzględnieniem zbierania,
transportu, odzysku i unieszkodliwiania odpadów,
5) (69)
wskazanie miejsca i sposobu oraz rodzaju magazynowanych odpadów.
5. Do
rozpoczęcia działalności powodującej powstawanie odpadów można przystąpić,
jeżeli organ właściwy do przyjęcia informacji, o której mowa w ust. 1, w
terminie 30 dni od dnia złożenia informacji nie wniesie sprzeciwu w drodze
decyzji.
6. (70)
W przypadku stwierdzenia przez organ na podstawie złożonej informacji, o której
mowa w ust. 1, lub własnych ustaleń, że odpady niebezpieczne wytworzone w ilości
do 100 kg rocznie mogą powodować, ze względu na ich ilość lub rodzaj, zagrożenie
dla życia, zdrowia ludzi lub środowiska, organ w terminie 30 dni od otrzymania
informacji zobowiązuje, w drodze decyzji, wytwórcę odpadów do przedłożenia
wniosku o zatwierdzenie programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi.
7. W
przypadku gdy wytwórca odpadów narusza przepisy ustawy lub działa w sposób
niezgodny ze złożoną informacją, organ, któremu należało przedłożyć
informację, wzywa go do niezwłocznego zaniechania naruszeń.
8. Jeżeli
wytwórca odpadów mimo wezwania, o którym mowa w ust. 7, nadal narusza
przepisy ustawy lub działa w sposób niezgodny ze złożoną informacją, organ
właściwy do otrzymania informacji wstrzymuje w drodze decyzji działalność
powodującą wytwarzanie odpadów, uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska
zakończenia tej działalności. W takim przypadku wytwórca odpadów zobowiązany
jest do usunięcia skutków prowadzonej działalności na własny koszt.
9. (71)
Jeden egzemplarz informacji o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach
gospodarowania wytworzonymi odpadami, a także kopie decyzji, o których mowa w
ust. 5, 6 i 8, wojewoda lub starosta przekazuje właściwemu ze względu na
miejsce wytwarzania odpadów marszałkowi województwa, wojewódzkiemu
inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi
miasta.
Art. 25. 1. Wytwórca
odpadów może zlecić wykonanie obowiązku gospodarowania odpadami innemu
posiadaczowi odpadów.
2. Posiadacz
odpadów może je przekazywać wyłącznie podmiotom, które uzyskały
zezwolenie właściwego organu na prowadzenie działalności w zakresie
gospodarki odpadami, chyba że działalność taka nie wymaga uzyskania
zezwolenia.
3. (72)
Jeżeli posiadacz odpadów, w tym wytwórca odpadów, przekazuje odpady następnemu
posiadaczowi odpadów, który ma zezwolenie właściwego organu na prowadzenie
działalności w zakresie zbierania, odzysku, unieszkodliwiania odpadów lub
koncesję na składowanie odpadów w górotworze, w tym w podziemnych
wyrobiskach górniczych, lub jest wpisany do rejestru, o którym mowa w art. 33
ust. 5, odpowiedzialność za gospodarowanie odpadami przenosi się na tego następnego
posiadacza odpadów.
4. (73) Zlecający usł